برايش ميهمان آمده بود ، شب شد . گرم گفتگو بودند كه چراغ اتاق خاموش شد . ميهمان از جا برخاست و به طرف چراغ رفت تا اشكال آن را برطرف كند . امام پاپيش گذاشت و دستش را گرفت و با مهرباني برجايش نشاند و گفت : "در خاندان ما رسم نيست كه از ميهمان خود كار بكشند . "
راستي در محضر آفتاب ميهمان را به چراغ چه حاجت ؟!
برگرفته از کتاب در محضر آفتاب
عبادت به نماز و روزه بسیار نیست
بلکه عبادت اندیشیدن در امر خدای عزوجل است.
امام علی بن موسی الرضا علیه السلام
الکافی، ج2، ص54
هر برا به یکی از آشنا ها بر می خورم که به مشکلی برخورده که به نظر خودش هیچ راه حلی پیدا نمی کنه بهش می گم نیت کن اگه مشکلت حل شد ، کمک هزینه زیارت امام رضا (ع) به کسی بدی که تا حالا نتونسته بره پابوس آقا . . .
در آن کرانه که دل با ستاره همزاد است
به من اجازه در اوج پر زدن داده است
در آن کرانه که همواره یک نفر آنجاست
که در پذیرش مهمان همیشه آماده است
در آن کرانه که خورشید پیش یک گنبد
بدون رنگ ز بازار حسن افتاده است
همیشه از تو سرودن چه سخت و شیرین است
شبیه تیشه زدن های سخت فرهاد است
سوال می کند از خود هنوز آهویی
که بین دام و نگاهت کدام صیاد است
دلم که دست خودم نیست این دل غمگین
همان دلی است که جامانده در گوهر شاد است
بدون فن غزل بی کنایه می گویم
دلم برای تو تنگ است شعر من ساده است...
حسن بن جهم مي گويد :" خدمت امام رضا (ع) عرض كردم : مرا از دعا فراموش نكنيد . فرمودند : گمان داري من تو را فراموش مي كنم ؟ گفتم : خير ، من از شيعيانتان هستم و شما آنان را دعا مي كنيد . حضرت گفتند: آيا غير از اين چيز ديگري به خاطرت مي رسيد ؟ گفتم : خير . ايشان فرموند : هرگاه خواستي بداني در نزد من چگونه هستي ، بنگر من نزد تو چگونه هستم."
پرسمان رضوي – ج3- ص56
چیزی برای گفتن ندارم ، چه بگویم ؟
بگویم که تو خوبی ؟ این را همه می دانند !
بگویم حرمت حریم آموختن پرواز است برای دل های زمینی؟ این را هرکس که دلش تا بلندای گنبد طلایی تو پرکشیده باشد ، می داند
سکوت می کنم اینجا ، جایی دورتر از آن که بتوانم صدای نقاره خانه را بشنوم ! سکوت می کنم وقتی دلم قدم به سرای تو می گذارد ، همانطور که خودم قدم به آنجا م یگذارم
سکوت می کنم و از سبکروحی در حریم آسمانی یاد تو آرام میگیرم !
تسلیت برای ماست که هنوز رازی را که کبوترانت را عاشق کرده ، نفهمیدیم
فقط عرض ارادت همیشگی به محضرت ،
بسم الله الرحمن الرحیم
السلام علی علی ابن موسی الرضا المرتضی الامام
التقی النقی و حجتک علی من فوق الارض و من تحت
الثری الصدیق الشهید صلو ة کثیرة تامة زاکیة متواصلة
امام رئوف درباره اجر زیارتشان می فرمایند :
"هرکس مرا با دوری از خانه و کاشانه ام زیارت کند ،
روز قیامت در سه موضع نزدش بشتابم تا او را از وحشت آن رهایی بخشم .
هنگامی که نامه عمل را به دست راست و چپ دهند
و هنگام عبور از صراط و هنگام سنجش اعمال."
پرسمان رضوی - جلد سوم - ص ۲۷
سلام بر تو ، سلام بر نوری که بندگان خدا می خواستند با نفس هایشان خاموش کنند اما خداوند نورش را کامل کرد اگر چه کافران دوست نداشتند 1
سلام بر تو که وقتی در محراب نماز بودی ، شمشیر های آخته از هجوم به تو و از عظمتت واهمه کردند !
شگفتا که شمشیر های برهنه ، حیا کردند اما آنهایی که خود را از چشم ها می پوشاندند ، پرده دری کردند ! گمان کردند که می شود از چشم های خدا هم به دور ماند ؟
این روز ها بزرگی تو ، به بار سنگینی بر قلب های آلوده ، تبدیل شده ! طاقت تحملت را ندارند !
ای وارث ناله های علی (ع) و ای همنام غریب کوفه ! در غربت طوس مانده ای ؟
برو مولای من ، دنیا تحمل قدم های تو را نداشت ، قلب های پر از کینه ، رئوف بودنت را نمی فهمند ، پیش از آن که زهر ، کامت را تلخ کند ، این سرای سپنج کامت را تلخ کرده بود !
پاورقی ------------------------------------
1- يُرِيدُونَ لِيُطْفِؤُا نُورَ اللَّهِ بِأَفْواهِهِمْ وَ اللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْكافِرُونَ (8 الصف)
آنها مىخواهند نور خدا را با دهان خود خاموش سازند، ولى خدا نور خود را كامل مىكند هر چند كافران خوش نداشته باشند
